Persoonlijke groei realiseren met gestalttherapie

Het is nu twee weken geleden dat ik gestalttherapie heb mee mogen maken. Ik begin nu pas met schrijven, omdat ik mezelf tijd wou gunnen om alles te verwerken en zodat ik het een plekje kon geven. Het kost tijd om alles te laten bezinken en mijn gedachten en gevoelens over wat ik heb meegemaakt op een rijtje te zetten. Ik wil met je delen wat gestalttherapie met mij deed en hoe ik hierdoor gegroeid ben als persoon.

Mijn ervaring met gestalttherapie

Ik vertel je graag over mijn eerste indruk en ervaringen met gestalttherapie. Belangrijk vind ik om erbij te vermelden dat voor niemand therapie hetzelfde is, er veel verschillende soorten therapie zijn en dat iedereen zijn pad hierin bewandeld. Wellicht voelt het voor jou nog als een hele grote stap om therapie te volgen. Misschien heb je ooit therapie gehad, heb je het op dit moment of ben je het van plan om in therapie te gaan.

Ik ging blanco mijn eerste keer gestalttherapie in, omdat ik niet zo goed wist wat ik kon verwachten. Jeroen, de therapeut, had mij er veel over verteld, maar toch was ik zenuwachtig toen ik in de trein van Amersfoort naar Rotterdam stapte. Dit heb ik eigenlijk altijd met nieuwe dingen.

Lees hier wat gestalttherapie is

Wel wist ik dat het anders zou zijn dan wanneer ik een sessie met een psycholoog zou hebben. Ik was nieuwsgierig. Benieuwd welke inzichten het mij zou geven en of een sessie mij verder zou brengen in mijn persoonlijke ontwikkeling.

De middag bestond uit verschillende oefeningen en we waren met een klein groepje. Het was wat dat betreft heel fijn! Het voelde veilig en juist doordat we zoveel verschillende oefeningen gingen doen kreeg ik een beter beeld wat gestalt inhoud. Ik zal twee van deze oefeningen kort toelichten. Ook zal ik vertellen wat mijn ervaring is met deze oefeningen.

Tot rust komen

Als eerste deden we een meditatie oefening waarbij we op de grond lagen en steeds sneller moesten ademen op de maat van de muziek. We gingen liggen op een matje. De muziek versnelde telkens een klein beetje. Voor mij voelde het beter om bij deze oefening op een andere manier op mijn ademhaling te letten. Dit deed ik door in vier tellen diep in te ademen en dan weer zes tellen te nemen voor het uitademen. Vaak doe ik dit ook thuis als ik mij gespannen voel en het helpt mij om rustig te worden.

Altijd blijven lachen

Een oefening die hierop volgde was een oefening met maskers. Iedereen mocht een masker pakken en opzetten. Je keek eerst naar jezelf in een spiegel om te zien hoe het masker bij je zat. Daarna mocht je uitbeelden en uitleggen aan de anderen hoe je je gedroeg als je het masker op had.

Ik pakte een masker met een glimlach. Al snel biggelde de tranen over mijn wangen. Ik vertelde aan de groep hoe ik mijn glimlach gebruikte als een manier om te verbergen hoe ik mij eigenlijk voelde. En dat ik uit schaamte, voor wat er vroeger bij mij thuis gebeurde, mijn omgeving nooit echt vertelde wat er precies in mij omging. Nu nog steeds, terwijl ik dit schrijf, vind ik dit een heel lastig onderwerp. Ik vind het lastig om te vertellen dat ik voor mijn broertje moest zorgen en daardoor zelf nooit echt tiener heb kunnen zijn. Daarnaast hield ik dit veelal voor mezelf omdat veel mensen in Amersfoort mijn moeder kennen en ik uit mijn loyaliteit voor haar, haar niet in een kwaad daglicht wilde stellen.

Volg ook een introductie tot gestalttherapie bij Jeroen van Gestalt Nu!

Door dit te schrijven voelt het alsof ik haar wel in een kwaad daglicht zet, maar ik vind het belangrijker om voor mezelf op te komen en om het erover te hebben. Om stukje bij beetje dingen te kunnen verwerken en een plekje te kunnen geven. Sommige dingen die je overkomen zijn vervelend, maar zo lang je het niet hebt verwerkt, kun je ook niet verder groeien als persoon. Ik wil mij niet langer vastbijten in de pijn die ik toen had. Door het een plekje te geven kan ik mij gaan richten op andere dingen die ik belangrijk vind.

Zet dat masker toch eens af!

Uiteindelijk ben ik heel blij dat ik dat ik het masker af heb gezet en het gestalt avontuur aan ben gegaan. En ik merk hele subtiele veranderingen in mijn eigen gedrag en gedachten. Zo ben ik minder bang om contact te maken met anderen, durf ik steeds meer mijn grenzen te stellen en voel ik sneller aan wanneer mijn grenzen zijn bereikt. Stukje bij beetje voel ik mij volwassener worden. Ik groei in mijn doen, denken en kunnen.

Als laatste wil ik dit inzicht nog met jou delen… Ik zie mezelf als een puzzel. Bij elk stukje dat ik vind en die ik in de puzzel kan plaatsen, kom ik dichterbij mijn kern. Zodra ik een stukje heb toegevoegd aan de puzzel, begin ik aan een nieuw stukje. Kortom een nieuw deel uit mijn leven dat ik een plekje kan en wil geven. Het voelt alsof ik steeds meer tot rust kom. Snap je wat ik bedoel? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *